Chomik

Chomiki w środowisku naturalnym żyją tylko w Europie i w Azji. To zwierzęta pustynne lub półpustynne, które dobrze radzą sobie również w tundrze. Obszary te to ich pierwotne siedliska, z których chomiki rozprzestrzeniły się na tereny leśne i na łąki. Dzięki temu jeden z gatunków tego gryzonia występuje dziś także w Polsce. Dziko żyjącym, rodzimym gatunkiem jest chomik europejski.

Najliczniejsze populacje tego gryzonia znajdują się na pograniczu Wyżyny Lubelskiej i Roztocza oraz na Wyżynie Małopolskiej. Zwierzęta te jako miejsce do życia najchętniej wybierają tereny z lekkimi, lessowymi lub lessowo-gliniastymi glebami. Występują na polach uprawnych, na nieużytkach oraz w pobliżu ludzkich siedzib.

Chomiki to zwierzęta wszystkożerne. Dziko żyjące osobniki odżywiają się nasionami i materią roślinną, ale nie stronią też od owadów czy padliny. Te z nich, które mają swoje siedliska w pobliżu użytków rolnych, jedzą głównie żyto, jęczmień, buraki cukrowe, marchew, owies, kukurydzę czy ziemniaki – wszystko, co znajdą na polach. 

To zwierzęta prowadzące nocny tryb życia. Mimo swoich niewielkich rozmiarów są bardzo waleczne i nie boją się atakować o wiele większych od siebie przeciwników.

Chomiki to poligamiści, a samce kopulują jak najczęściej i z jak największą liczbą samic. Dlatego gryzonie te bardzo szybko się rozmnażają. Chomicza ciąża trwa 20 dni, a po tym czasie na świat może przyjść nawet kilkanaście młodych. Małe chomiki nie mają sierści – pojawia się ona dopiero po kilku dniach. Matka karmi je mlekiem przez 3 tygodnie. Zwykle w ciągu roku samica rodzi trzy mioty młodych. Zdarza się jednak, że jest ich o wiele więcej.

To gryzonie kopiące nory letnie i zimowe. Mieszkają osobno, tzn. samce i samice mają osobne „siedziby”. 

Cechą wspólną wszystkich gatunków chomików są:

Chomiki – w zależności od gatunku – mają różną wielkość. Gryzoń występujący w Polsce może mieć nawet do 34 centymetrów i 4-centymetrowy ogon. Sierść chomika europejskiego jest najczęściej brązowa, jego uszy są małe, a budowa krępa.

Chomik europejski podlega ochronie na terenie całej Unii Europejskiej. Dotyczy to także Polski. Wpisano go na listę gatunków prawnie chronionych, mimo że przez niektórych (zwłaszcza przez rolników) jest uważany za szkodnika. Według Międzynarodowej Unii Ochrony Przyrody jest on gatunkiem krytycznie zagrożonym wyginięciem.

Populacja chomików europejskich kurczy się. Uważa się, że odpowiadają za to stosowanie środków do zwalczania szkodników na polach, zanieczyszczenie środowiska i zmienność klimatyczna.