Szop pracz

Pierwotnie ten ssak występował na terenie Ameryki Północnej, głównie na terenach lasów liściastych i mieszanych. Jednak z czasem rozszerzyły obszar występowania do gór, mokradeł czy siedlisk ludzkich. 

Ponadto wraz z człowiekiem szopy przeniosły się na inne kontynenty - do Europy i Azji. Szopa pracza można zaobserwować również w Polsce, na całym terytorium kraju.

To zwierzę łatwo zaadaptuje się do różnego środowiska, najmniej jednak lubi otwarte przestrzenie, gdyż jest wtedy bardziej narażone na ataki innych drapieżników. Unika także lasów z drzewami o gładkiej korze uniemożliwiającej wspinanie się. Szop pracz chętnie zakłada siedlisko w jaskiniach, dziuplach, naturalnych wgłębieniach terenu. W mieście do tego celu zwierzę wybiera np. rury wpustowe. 

Nie oznacza to jednak, że nie jest możliwe spotkanie pojedynczych i zdrowych osobników w ciągu dnia. Choć to zwierzę lądowe, to doskonale radzi sobie w wodzie, może w niej nawet spędzić 10 godzin! Szop jest wszystkożerny i chętnie żywi się:

Natomiast szop pracz w mieście chętnie będzie żerować przy ludzkich domostwach, plądrując śmietniki. Te ssaki nie łączą się w stada i są samotnikami, wyjątkiem jest sytuacja, w której matka zajmuje się młodymi. Natomiast w przypadku osób prowadzących hodowle zaleca się zakup minimum dwóch osobników, aby zwierzę miało możliwość interakcji i socjalizacji. 

Szop osiąga wysokość do 65 cm, a masę ciała nawet do 12 kilogramów. Jego charakterystyczną cechą jest grube futro w odcieniach szarości. Choć zwierzę jest doskonałym pływakiem, to okrywa nie jest wodoodporna. Szop ma szeroką głowę zakończoną wąskim pyskiem o ciemnym umaszczeniu. Samice osiągają dojrzałość płciową po roku, a samce po dwóch latach. Młode pozostają ze swoimi matkami do ukończenia 10-go tygodnia życia. 

U szopów można zaobserwować dymorfizm płciowy. Samce zwykle są o 20% cięższe niż samice. 

Szopy są określane jako gatunek inwazyjne i nie są objęte ochroną gatunkową w Polsce. Należą do zwierząt łownych i hodowlanych. Wśród naturalnych zagrożeń dla szopów można wymienić:

Jednak poza tymi zwierzętami, w Polsce szop nie ma naturalnych wrogów. Wiele ssaków ginie w legalnych polowaniach, które można przeprowadzać przez cały rok. Zagrożeniem dla szopów jest ruch samochodowy i niektóre osobniki giną pod kołami aut. Te ssaki są wektorem wścieklizny. Po spotkaniu dziwnie zachowującego się okazu o alarmującym wyglądzie, należy zachować ostrożność i zgłosić to do właściwego miejscowo powiatowego lekarza weterynarii.