Przełomowe odkrycie naukowców. Nie trzeba już kopać, by znaleźć złoto
W dobie kryzysu klimatycznego i ograniczania wydobycia surowców to odkrycie jest, dosłownie i w przenośni, na wagę złota. Zespół naukowców z Uniwersytetu Marcina Lutra w Halle-Wittenberg, Politechniki Monachijskiej i Uniwersytetu w Adelajdzie w Australii odkrył procesy molekularne zachodzące wewnątrz bakterii. Okazuje się, że niektóre mikroorganizmy mogą przekształcać toksyczne metale ciężkie w czyste złoto.
W skrócie
- Naukowcy odkryli procesy molekularne w bakterii Cupriavidus metallidurans, pozwalające na przekształcanie toksycznych metali ciężkich w czyste złoto.
- Bakteria ta wykorzystuje specjalne enzymy do neutralizowania szkodliwych związków miedzi i złota, z których powstają drobiny cennego kruszcu.
- Odkrycie może przyczynić się do bardziej ekologicznego i taniego wydobycia złota oraz odzysku wartościowych metali z odpadów.
- Więcej podobnych informacji znajdziesz na stronie głównej serwisu
By ograniczyć koszty związane z wydobyciem wartościowych kruszców, naukowcy podejmują szereg coraz to ciekawszych badań. Wiemy już na przykład, że stare mleko może być wykorzystane do ekstrakcji złota i innych metali z elektroodpadów. Naukowcy ze Szwajcarii opracowali absorbujący złoto materiał z użyciem przeterminowanego mleka, aby wydobywać cenne metale ze zużytych płyt głównych komputerów.
Zobacz również:
Bakterie produkują złoto
Teraz dowiadujemy się o kolejnym interesującym procesie, dzięki któremu można pozyskiwać cenny kruszec z użyciem... bakterii.
Wiadomo, że wysokie stężenia metali ciężkich, takich jak miedź i złoto, są toksyczne dla większości organizmów żywych. Nie dotyczy to jednak malutkiej bakterii Cupriavidus metallidurans, która znalazła sposób na ekstrakcję cennych pierwiastków ze związków metali ciężkich bez zatruwania się.
Jednym z interesujących efektów ubocznych tego procesu jest tworzenie maleńkich bryłek złota. Międzynarodowa grupa badaczy przedstawiła swoje odkrycia na ten temat w czasopiśmie "Metallomics". Pisze o nich m.in. Science Daily.
Pałeczkowata bakteria C. metallidurans żyje głównie w glebach wzbogaconych licznymi metalami ciężkimi. Z czasem niektóre minerały rozkładają się w glebie i uwalniają do środowiska toksyczne metale ciężkie oraz wodór.
Poza toksycznymi metalami ciężkimi, warunki życia w tych glebach nie są złe. Jeśli organizm decyduje się tu przetrwać, musi znaleźć sposób na ochronę przed tymi toksycznymi substancjami
Tajemnica pozyskiwania złota tkwi w enzymach
Malutka bakteria C. metallidurans potrafi więc biologicznie deponować złoto. Pierwiastek wnika do organizmów w ten sam sposób, co miedź. Kiedy cząsteczki miedzi i złota wchodzą w kontakt z bakteriami, zachodzi szereg procesów chemicznych.
Miedź, która zazwyczaj występuje w formie trudnej do wchłonięcia, przekształca się w formę znacznie łatwiejszą do zaimportowania przez bakterię, dzięki czemu może dotrzeć do wnętrza komórki. To samo dzieje się ze związkami złota.
Zobacz również:
Gdy wewnątrz bakterii nagromadzi się zbyt dużo miedzi, jest ona zazwyczaj wypompowywana przez enzym CupA. Jednak, jak tłumaczy prof. Nies, gdy obecne są również związki złota, enzym jest hamowany, a toksyczne związki miedzi i złota pozostają w komórce.
Aby rozwiązać ten problem, bakterie aktywują inny enzym - CopA. Ten przekształca związki miedzi i złota w ich pierwotnie trudne do wchłonięcia formy.
Inną konsekwencją jest to, że trudne do wchłonięcia związki złota przekształcają się w zewnętrznej części komórki w nieszkodliwe bryłki złota o wielkości zaledwie kilku nanometrów
W naturze C. metallidurans odgrywa kluczową rolę w powstawaniu tzw. złota wtórnego, które powstaje w wyniku rozpadu pierwotnych, geologicznie utworzonych, starożytnych rud złota.
