To jedne z najszybszym papug na świecie. Budowa ich lotek i sterów pozwala im na osiąganie bardzo dużych prędkości, co okazuje się także ich przekleństwem. W dawnych czasach umiejętność sprawnego i szybkiego lotu pozwalała tym australijskim papugom migrować, jako że zimą odlatują z rodzimej Tasmanii na tereny południowo-wschodniej Australii kontynentalnej, przemieszczać się łatwo na duże odległości w czasie niedoboru pokarmu, pożaru czy powodzi. Dzisiaj ptaki roztrzaskują się o samochody, ściany budynków i inne przeszkody. To jednak nie jedyna przyczyna ich wymierania.
Papużka ostrosterna należy do papug tasmańskich, które niemal w komplecie są bardzo zagrożone i mimo ścisłej ochrony ich los wydaje się być przesądzony. To papugi szczególne, bo migrujące. Papużki ostrosterne odlatują na zimę do Australii kontynentalnej. To długa podróż i wymaga sporo wysiłku. Ptaki gromadzą energię dzięki odżywczym nektarom tasmańskich roślin. Zajadają się nimi od września do marca, potem wyruszają do południowo-wschodniej Australii, to zatem typowe papugi koczownicze. Szybkość pozwala jej sprawnie pokonać Cieśninę Bassa, jeden z najtrudniejszych i najbardziej niespokojnych akwenów na świecie.
Nie wiemy dokładnie, które rośliny odwiedza po nektar ta papuga, ale na pewno jest wśród nich kilka tasmańskich i australijskich eukaliptusów. A zatem ptak należy do ważnych zapylaczy tych kojarzących się z Australią drzew. Problem w tym, że lasy eukaliptusowe są wycinane i niszczone, a na dodatek ptak ma coraz większą konkurencję.
Zobacz również:
Papużka przegrywa z latającym torbaczem
Do największych konkurentów należą lotopałanki - nadrzewne torbacze o borsuczym pysku pokrytym białymi i czarnymi pasami. Lotopałanka przemieszczają się między koronami drzew dzięki umiejętności lotu ślizgowego. Rozpinają błonę skórną między kończynami i niczym latawiec lecą z drzewa na drzewo, by spijać nektar. Lotopałanki potrafią także pożreć lęg papug i badania wykazały, że szanse na przetrwanie piskląt albo jaj w pobliżu lotopałanek wynosi mniej niż 20 procent. A tak się składa, że lotopałanki to torbacze bardzo ekspansywne, zdobywające nowe tereny i to także na Tasmanii, na której nigdy wcześniej nie występowały. jest to tam gatunek inwazyjny.
Nowe gatunki ptaków wprowadzone na Tasmanię także bardzo poważnie zagrażają papużkom ostrosternym. Są w tym gronie bardzo ekspansywne i coraz liczniejsze szpaki - te, które znamy z naszych parków i sadów. Są w tym gronie także inne papugi, których dotąd na największej wyspie australijskiej nie było, chociażby lorysy. Papużki ostrosterne przegrywają z nimi liczebnością, ekspansywnością, lęgami i wymaganiami pokarmowymi.
Australijska ustawa o ochronie różnorodności przyrodniczej krainy australijskiej wymieniła je w gronie poważnie zagrożonych już w 1999 roku. Od tej pory mamy ciągły spadek i - zdaniem naukowców - przy obecnych trendach rok 2031 będzie datą wymarcia tych papug. Dzisiaj to gatunek krytycznie zagrożony, ich liczebność szacuje się na może tylko 1000 sztuk.
Zobacz również:
Tym większym osiągnięciem jest fakt, że rozmnażają się one w polskim ogrodzie zoologicznym we Wrocławiu. W ostatnich dniach wylęgło się pięć ptaków, z czego trójka ro rodzeństwo, a pozostałe dwie papugi to jedynaki. Biorąc pod uwagę, że papużki ostrosterne kluły się we Wrocławiu również w 2022 i 2023 roku, ogród staje się ważnym miejscem ochrony tego unikalnego i pięknego ptaka łączącego Australie z Tasmanią - dwie pozornie odmienne krainy przyrodnicze.
