Duże tuńczyki żółtopłetwe korzystają z ciał rekinów jako drapaczek. Ocierając się o śmiertelnie niebezpieczne dla nich drapieżniki, tuńczyki pozbywają się irytujących pasożytów. Ocierając się o szorstką powierzchnię, ryby mogą usunąć bolesne pasożyty przywierające do głowy, oczu i skrzeli. "Skóra rekina jest bardzo gładka, jeśli przesuwa się po niej w jednym kierunku i przypomina papier ścierny w drugim", mówi Chris Thompson z University of Western Australia.
Thompson i jego koledzy rozmieścili na Oceanie Indyjskim, Spokojnym i Atlantyku sieć kamer z przynętą. Każda z nich nagrała 2-3 godziny materiału. W 6 tys. obserwacji zespół udokumentował 117 000 pojedynczych zwierząt z 261 różnych gatunków.
Zobacz również:
Bardzo niebezpieczny pumeks
Celem było zaobserwowanie interakcji rekinów z innymi gatunkami. Szybko okazało się jednak, że niektóre z obserwacji były zdumiewające. w 106 przypadkach na nagraniach udokumentowano to, jak ryby ocierają się o rekiny. 44 procent z tych incydentów dotyczyło tuńczyka żółtopłetwego (Thunnus albacares). Najczęściej “drapaczkami" były rekiny błękitne (Prionace glauca) - były “ofiarami" drapania w 58 proc. przypadków.
Ryby zwykle ocierały się o tylną połowę rekina, często wzdłuż ogona. Rekiny wydawały się nie przejmować się tą aktywnością. "Byłem trochę zaskoczony tym, jak nonszalanckie były rekiny" — mówi Thompson.
Tuńczyki ocierały się też o siebie nawzajem, choć takie interakcje stanowiły jedynie 17 proc. przypadków. Mniejsze ryby, takie jak tuńczyk bonito (Katsuwonus pelamis), rzadziej wykorzystywały rekiny jako osobisty pumeks, co, jak zauważają badacze, może wynikać z większego ryzyka zjedzenia małych ryb podczas spotkania.
Badacze wskazują, że obserwacje pokazują, że rekiny odgrywają niezwykle istotną rolę w ekosystemie - daleko wykraczającą poza rolę szczytowych drapieżników. Jeśli znikną, wiele gatunków będzie miało poważny, swędzący problem.
