Spis treści:
- Kiedy i jak siać aksamitki do gruntu?
- Z czym łączyć aksamitki na rabacie?
- Co zjada aksamitki? Uprawa i pielęgnacja
- Czy aksamitki są wieloletnie?
Kiedy i jak siać aksamitki do gruntu?
Aksamitki można wysiewać do gruntu albo na rozsadę - wysiew do gruntu jest szybszy i wygodniejszy, choć kwiaty pojawiają się nieco później. Aksamitki należy wysiewać po ustaniu przymrozków - w zależności od regionu Polski jest to koniec marca/początek kwietnia. Z wysiewem do gruntu nie należy się spieszyć - aksamitka nie jest w żadnym stopniu odporna na mróz.
Do wysiewu do gruntu potrzebujesz tylko dobrej jakości nasion - dostaniesz je bez problemu w sklepach ogrodniczych i marketach budowlanych z działem "ogród". Jeśli masz w ogrodzie niezbyt żyzną glebę, przed wysiewem wymieszaj podłoże z kompostem, a potem wkładaj nasiona do ziemi mniej więcej co 10 cm. Po posianiu obficie podlej rabatę i pilnuj, aby w kolejnych dniach nie przesychała.
Aksamitki kwitną od czerwca aż do pierwszych przymrozków - dodają ogrodowi koloru nawet wtedy, gdy wiele innych gatunków kończy swój kwietny spektakl.
Z czym łączyć aksamitki na rabacie?
Aksamitki mają bardzo charakterystyczny wygląd: to niewysokie, dorastające do około 60 cm rośliny o charakterystycznych, pokarbowanych kwiatach. Najczęściej spotyka się odmiany w kolorze żółtym, pomarańczowym i pomarańczowobrązowym, choć można trafić także na aksamitki w subtelnej barwie ecru.
To kwiaty, które doskonale pasują do ogrodów wiejskich, naturalistycznych. Niższe odmiany można sadzić na obrzeżach rabat, zaś wyższe (np. aksamitkę wzniesioną, która może osiągnąć nawet 75 cm) jako jedno z wyższych pięter ogrodu. Z czym je łączyć?
Aksamitka pięknie współgra z typowymi "babcinymi" kwiatami:
- floksami,
- goździkami,
- słonecznikami,
- gaurami,
Aksamitki warto sadzić również w ogrodzie warzywnym. Są to kwiaty nektarodajne, bardzo lubione przez zapylacze - a im więcej zapylaczy kręci się przy sadzonkach warzyw i owoców, tym większa szansa na dorodne zbiory.
Aksamitki mają także wyjątkową właściwość - dzięki charakterystycznemu zapachowi odstraszają niektóre szkodniki, np. mszyce i przędziorki. Co więcej, aksamitka jest rośliną, którą lubią nicienie - szkodniki żerujące na korzeniach warzyw. Jeśli więc posadzisz na rabacie warzywnej aksamitkę, jest bardzo duża szansa, że nicienie zostawią w spokoju twoje czosnki, cebulę, pietruszkę czy bób.
Co zjada aksamitki? Uprawa i pielęgnacja
Aksamitki są bardzo łatwe w uprawie - można je więc wprowadzić do ogrodu bez obaw, że ich pielęgnacja zajmie dużo czasu. Jakie warunki trzeba im zapewnić?
Stanowisko. Aksamitki lubią stanowiska słoneczne, ale poradzą sobie także w półcieniu. Sprawdzą się więc na balkonach i tarasach zlokalizowanych od strony północnej i północno-wschodniej.
Podłoże. Aksamitka nie jest wymagająca co do podłoża, ale najlepiej będzie rosła w glebie dość żyznej, przepuszczalnej i niezbyt suchej.
Podlewanie. Aksamitki należy regularnie podlewać w okresach suszy - nie wolno jej natomiast przelać, bo w mokrym podłożu będzie gniła.
Nawożenie. Aksamitki nie potrzebują regularnego nawożenia - kwitną nawet bez specjalistycznych nawozów. Warto jednak przed posianiem, wzbogacić ziemię odrobiną kompostu, który dostarczy roślinom składników pokarmowych. Jeśli chcesz wspomóc kwitnienie, możesz 1-2 razy w sezonie podlać swoje aksamitki nawozem do roślin kwitnących.
Czy aksamitki są wieloletnie?
Aksamitki to w naszym klimacie rośliny jednoroczne - nie są one w stanie przetrwać mrozów. Nie ma więc sposobu, aby przezimować aksamitki, jednak można zebrać ich nasiona i wysiać je do gruntu za rok. Aby zebrać nasiona, należy poczekać aż roślina przekwitnie i uschnie - wówczas kwiatostany należy ściąć i zebrać do papierowej torby. Najlepiej rozsypać je na czystym stole i oddzielić resztki kwiatostanu od nasion - nasiona są podłużne, czarne z białą końcówką.
Są odporne na niekorzystną pogodę, długo kwitną i wprowadzają do ogrodu żywe, słoneczne barwy. Aksamitki to uwielbiane przez ogrodników kwiaty, które nie wymagają wiele uwagi, a niezwykle zdobią rabaty i balkony.
