Warzywa

• kapustne — zaliczane są do nich np. kapusty, kalarepy, jarmuże, brokuły czy kalafiory. Charakteryzują je duże liście umieszczone w rozecie;
  
  
• cebule — w tej grupie można wymienić por, czosnek i cebulę. Wyróżniają je specyficzne główki i kwiat w formie kuleczki;
  
  
• liściowe — tutaj można wymienić m.in. buraki, pietruszkę naciową, sałaty, szpinak. Spożywa się ich liście;
  
  
• korzeniowe — do tej grupy zaliczają się np. marchew, burak ćwikłowy, pietruszka czy seler. Surowcem jadalnym jest korzeń;
  
  
• psiankowate — ta grupa obejmuje np. pomidory, papryki czy ziemniaki. Wytwarzają duże jadalne owoce lub bulwy;
  
  
• dyniowate — to np. dynia, ogórek czy melon. Mają duże, mięsiste owoce;
  
  
• strączkowe — np. groch, bób, ciecierzyca czy soja. Tworzą strąki, w których znajdują się jadalne nasionka;
  
  
• wieloletnie — to np. szczaw, rabarbar czy chrzan. Rosną przez wiele lat;
  
  
• przyprawowe — są to rośliny, które wyróżnia wspaniały aromat.

• pomidory — wymagają starannej uprawy. Należy je siać na rozsadę już na początku marca. Do gruntu mogą trafić dopiero pod koniec maja. Zaczynają owocować w lipcu, jednak owoce dojrzewają dopiero w sierpniu/na początku września. Wymagają obfitego nawożenia i podlewania;
  
  
• ziemniaki — są ciepłolubne. Bulwy sadzi się na początku kwietnia. Gdy zakwitną, można powoli rozpocząć zbiory. Jeśli wystąpią przymrozki, zielone części mogą ulec uszkodzeniu. W rezultacie zbiorów nie będzie. Wraz z upływem czasu trzeba je podsypywać. Dzięki temu wytworzą więcej owoców;
  
  
• ogórki — są żarłocznymi warzywami. Szybko kiełkują. Można je siać prosto do gruntu na początku maja, ale grządki trzeba osłonić agrowłókniną. Owoce wydają ok. 60 dni po wykiełkowaniu. Wymagają obfitego podlewania i nawożenia. Są podatne na choroby grzybowe;
  
  
• cebula — można ją siać z nasion lub sadzić z dymki. Nie wymaga dużo pielęgnacji. Dobrze się czuje w towarzystwie wielu innych warzyw.

• szkodniki - wiele warzyw jest atakowanych przez mszyce (zwłaszcza bób i koper), przędziorki, opuchlaki czy wełnowce. Owady wysysają sok z roślin, co sprawia, że ich rozwój jest zatrzymany. Ich działanie może się przyczynić także do deformacji owoców i utraty plonów;
  
  
• grzyby - wywołują choroby grzybowe, np. mączniaka prawdziwego. Porażone warzywa nie są w stanie dalej się rozwijać, tracą kwiaty i owoce. Należy je całkowicie usunąć, zanim choroba rozprzestrzeni się na pozostałe uprawy.

• żyznej, wilgotnej gleby — w takich warunkach warzywa nie mają problemów z pobieraniem wody czy składników odżywczych. Dzięki temu mogą spokojnie się ukorzenić i wytworzyć dużą część nadziemną. Jest to istotne zwłaszcza w przypadku roślin psiankowatych, czy dyniowatych;
  
  
• dostępu do słońca — światło słoneczne jest niezbędne, aby rośliny mogły przeprowadzać fotosyntezę. Niedobór promieni może sprawiać, że warzywa będą miały "wyciągnięte" pędy. Ponadto ich owoce nie będą dojrzewać;
  
  
• powietrza — rośliny nie mogą rosnąć w gęstych skupiskach czy pod szczelnymi osłonami. W takich miejscach powietrze nie może swobodnie przepływać. W rezultacie powstają idealne warunki do rozwoju chorób grzybowych, które mogą zniszczyć warzywa;
  
  
• wody — regularne podlewanie jest szczególnie istotne w przypadku roślin owocujących. Niedobór doprowadzi do problemów z pobieraniem składników odżywczych z gleby. W rezultacie rośliny mogą uschnąć.
  
  

Czy warzywa mogą zastąpić mięso?