Zobacz również:
Za tamtymi "Gremlinami" z 1984 roku stał sam Steven Spielberg, jako jeden z producentów wykonawczych. Innym był Chris Columbus, który stał za produkcją serii filmów o Kevinie (samym w domu i nie tylko) czy Harrym Potterze. Reżyserem filmu był Joe Dante, współpracujący często ze Stevenem Spielbergiem - twórca znany ze specyficznych horrorów takich jak "Skowyt" czy "Strefa mroku", mocno popkulturowych.
Popularność tamtych Gremlinów była wielka. Przypomnijmy - to stworki wydostające się pod wpływem wody z ciała mogwaia imieniem Gizmo. To nieszkodliwa, puchata istota znaleziona w Boże Narodzenie w sklepie z chińskimi akcesoriami, bardzo sympatyczna. Gdy jednak poleje się ją choć trochę wodą, zaczyna pączkować i pojawiają się terroryzujące miasto gremliny.
Film był jednocześnie dziełem grozy, jak i komedią i to pełną gagów, nawiązań, mrugnięć okiem. Zawierał też opowieści mrożące krew w żyłach, jak chociażby opowieść bożonarodzeniowa o ojcu, który próbował być św. Mikołajem i jak się to skończyło.
W każdym razie ten film mogli mieć na myśli kanadyjscy paleontologowie z Michaelem J. Ryanem, gdy odkrytego w prowincji Alberta nowego dinozaura nazwali Gremlin slobodorum. Gremliny to także złośliwe chochliki, które powstały na bazie dość niezwykłych opowieści i legend pilotów RAF. W 1943 roku pilot Roald Dahl, który walczył m.in. na froncie afrykańskim, napisał książkę o gremlinach, które pilotom RAF psuły silniki samolotów w czasie wojny. Napisał ją na bazie opowieści i legend krążących wśród pilotów, a opowieść ta stała się bardzo popularna.
Roald Dahl to - przypomnijmy - ten człowiek od "Charlie i fabryka czekolady". To na podstawie jego popularnej książki powstają filmy o Willym Wonce. On także wymyślił BFG (Bardzo Fajnego Giganta), tworzył scenariusze o Jamesie Bondzie i dla Alfreda Hitchcocka.
Gremlin to także dinozaur z pradawnej Kanady
Zobacz również:
Gremlin slobodorum z Kanady ma oblicze nieco przypominające gremlina. Wyglądał nieco dziwacznie, a należał do interesującej grupy dinozaurów zwanych leptoceratopsami. To dinozaury rogate, podobnie jak wielkie ceratopsy takie jak triceratops. Leptoceratopsy były jednak nieduże - np. kanadyjski gremlin osiągał tylko 2 metry długości (największy przedstawiciel grupy, czyli udanoceratops, mierzył 4 metry). Jak na dinozaura końca kredy to niewiele.
Grupa jest ciekawa o tyle, że leptoceratopsy uważano niegdyś za przodków wielkich dinozaurów rogatych, które z czasem osiągnęły przekraczające gabaryty słoni. Leptoceratopsy wyglądały jak ich wczesna i mniejsza faza rozwojowa. Wielu paleontologów sądziło, że te zwierzęta wielkości owcy czy krowy rozwinęły się potem w kredowe giganty. Wygląda jednak na to, że nie musiało tak wcale być.
Dzisiejsze pokrewieństwo leptoceratopsów z wielkimi ceratopsami jest kwestionowane. Podkreśla to fakt, że przedstawiciele tej grupy przetrwali niemal do końca mezozoiku, nie wymarli wcześniej jako relikt. Gremlin z Kanady jest na to przykładem - on żył w Albercie jeszcze 77 milionów lat temu. Był o 10 milionów lat starszy od wielkiego triceratopsa, a z wieloma ogromnymi ceratopsami żył na tym obszarze równolegle.
Zobacz również:
I jest specyficzny. - Chociaż gremlin slobodorum jest bardzo nie do końca poznany, można go odróżnić od innych leptoceratopsidów po obecności grzebienia biegnącego przez szczyt każdego czoła - zauważają Kanadyjczycy. Od wielkich ceratopsów to zwierzę i jego krewniacy różniło się nie tylko grzebieniem i mniejszymi rozmiarami, ale także brakiem wielkich rogów na głowie i niedużą kryzą, o wiele mniejszą niż u wielkich krewniaków.
Skamieniałą kość czołową gremlina znaleziono w osadach formacji Oldman w południowej Albercie w Kanadzie. Odkrycie wypełnia lukę w zapisie kopalnym dinozaurów leptoceratopsidów w Albercie, między dwoma znanymi już zwierzętami: gryfoceratopsem z formacji Milk River i unescoceratopsem z formacji Dinosaur Park.
