W zasadzki te wpadają mrówki, na które żałobniki czatują na ich trasach wędrówkowych. Dlatego najłatwiej je znaleźć tam, gdzie mrówki przemierzają swe szlaki każdego dnia. Tam też odnaleziono nowy gatunek należący do żałobników, który krył się w Andach. Nie tak łatwo było zbadać te ptaki.
Zobacz również:
Nowy ptak - żałobnik skrywał się w Ameryce Południowej
Należą one do rodziny tanagr, zupełnie u nas nieznanej. Tanagry to wyłącznie ptaki Ameryki. Są często efektownie ubarwione, o czym świadczą ich nazwy, takie jak cynamonówka, żółtonos czy właśnie paradoksalnie żałobnik.
Owo określenie dotyczy czarnych piór na głowie i skrzydłach ptaka, których czerń jest tak głęboka, że kojarzy się z żałobą. Ubarwienie głowy żałobnika wygląda tak, jakby ptak nosił maskę na oczach niczym Batman albo Zorro.
W rzeczywistości to ptaki także barwne - dlatego nazywa się je dość paradoksalnie żałobnikami płowymi. I także w ich upierzeniu pojawia się kolor niebieski, który w różnych odcieniach jest niezwykle częsty u tanagr.
Inną specyfiką tych amerykańskich ptaków jest to, że opieka nad pisklętami zatacza u nich niekiedy szerokie kręgi. W karmieniu uczestniczą nie tylko rodzice, ale nawet rodzeństwo z poprzednich lęgów. To zwiększa szanse tanagr na odchowanie młodych.
Żałobniki odkryły swoją tajemnicę
Do tej pory wydawało się, że istnieje tylko jeden gatunek żałobnika - wspomniany żałobnik płowy, zamieszkujący lasy Ameryki Południowej od Brazylii przez Paragwaj po Argentynę. Zatem nie w amazońskich lasach deszczowych, ale tych rosnących w Gran Chaco czy Mato Grosso. To zwierzę pantanalu, rozległej równiny południowoamerykańskiej.
Teraz udało się, na podstawie obserwacji i badań genetycznych, ustalić, że istnieje jeszcze drugi gatunek tego ptaka. On z kolei jest mieszkańcem lasów górskich w Andach, od Peru po północno-zachodnią Argentynę. Nie gnieździ się wysoko, ale potrafi zajmować stanowiska do 1700 metrów n.p.m. Zamieszkuje sezonowe suche lasy.
Jak czytamy w "Zootaxa", obie populacje żałobników są izolowane od siebie i różnią się tak bardzo, że należy je uznać za osobne gatunki. SACC, czyli południowoamerykański komitet klasyfikacyjny ptaków, wciąż ma jednak wątpliwości i uważa, że to podgatunek.
Nowy ptak z suchych lasów andyjskich różni się od drugiego tym, że samce mają bardziej rozległą czarną maskę na twarzy i szare upierzenie grzbietu, a także jaśniejszy brzuch. Żyją też w innych warunkach, przy mniejszej wilgoci.
