Naukowcy z Uniwersytetu Queensland w Australii postanowili dokładnie przysłuchać się śpiewom humbaków. Pod lupę wzięli osobniki z wód Australii oraz oddalonej o 1,4 tys. kilometrów Nowej Kaledonii.
Humbaki i ich słuch absolutny
Złożoność śpiewu wielorybów była mierzona liczbą pojedynczych dźwięków oraz długością następujących po sobie "fraz". Naukowcy chcieli jednak przede wszystkim sprawdzić, czy humbaki z jednego regionu będą w stanie powtórzyć pieśni osobników, które żyją tysiące kilometrów dalej.
Rezultaty badania przeszły najśmielsze oczekiwania. Okazało się, że zamieszkujące różne tereny wieloryby są w stanie perfekcyjnie odtworzyć śpiew innych humbaków. "Odkryliśmy, że nauczyły się wydawać dokładnie te same dźwięki, bez upraszczania czy pomijania czegokolwiek" - mówi dr Jenny Allen, jedna z autorek badania.
Na tym jednak nie koniec. Badacze zauważyli również, że każdego roku pieśni wielorybów zmieniają się. Oznacza to, że te ogromne ssaki bardzo szybko się uczą i podczas swoich wędrówek dokładają do swojego repertuaru kolejne, nawet bardzo skomplikowane sekwencje.
Wymiana kulturowa między wielorybami
Humbaki uczą się od siebie nowych dźwięków prawdopodobnie podczas migracji do Nowej Zelandii czy w drodze na Antarktykę, gdzie żerują. Te wyjątkowe morskie ssaki słyną z tego, że odbywają wyjątkowo długie oceaniczne wędrówki. W czasie godów taka podróż może liczyć nawet 6 tys. kilometrów.
"To rzadkość, aby w przypadku gatunku innego niż ludzie na taką skalę udokumentować tak zaawansowaną wymianę kulturową" - wskazuje dr Jenny Allen. Naukowcy mają nadzieję, że badania pozwolą lepiej zrozumieć i ochronić te zwierzęta.
To rzadkość, aby w przypadku gatunku innego niż ludzie na taką skalę udokumentować tak zaawansowaną wymianę kulturową.
