Budżet programu wynosi 35 mln euro (22 mln pochodzi z unijnego programu LIFE, a 13 mln z GDOŚ). Nadzór na nim będzie sprawować konsorcjum złożone z trzech instytucji - Biura Urządzania Lasu i Geodezji Leśnej, Generalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska oraz Uniwersytetu Rolniczego w Krakowie. Celem jest odtworzenie oraz zachowanie terenów bagiennych i podmokłych, oraz torfowisk znajdujących się na znaczących obszarach Natura 2000, oraz tych poza jej obszarami, nazwanymi terenami Zielonej Infrastruktury.
Magia polskich mokradeł
Według danych, bagna, torfowiska i obszary podmokłe zajmują w Polsce ok. 1,4 mln hektarów powierzchni. Ok. 350 tys. hektarów znajduje się na obszarach chronionych Natura 2000. Niestety większość z nich jest w stanie niezadowalającym albo złym - wynika z raportu Dyrektywy Siedliskowej.
Stan terenów podmokłych znajdujących się poza obszarami Natura 2000 nie jest znany i wymaga identyfikacji oraz opisu. Niezinwentaryzowane tereny zostały na potrzeby projektu nazwane obszarami Zielonej Infrastruktury. W ich skład wchodzą między innymi korytarze ekologiczne znajdujące się w bezpośrednim sąsiedztwie terenów podmokłych objętych ochroną. Włączenie obszarów Zielonej Infrastruktury do programu jest warunkiem koniecznym do poprawy stanu bagien, torfowisk i terenów podmokłych.
Zobacz również:
Projekt obejmie wszystkie siedliska torfowisk, bagien i terenów podmokłych na terenie całej Polski. W tym celu odbędzie się liczenie wszystkich takich terenów znajdujących się w Polsce.
Projekt obejmie działania takie jak:
- renaturyzację i odtwarzanie zdegradowanych siedlisk przyrodniczych,
- wzmacnianie populacji zagrożonych gatunków flory i fauny,
- konserwację i odtwarzanie urządzeń regulujących stan wody,
- przywrócenie naturalnego przebiegu zjawisk hydrologicznych w rzece,
- zwiększenie zdolności retencyjnych siedlisk leśnych i nieleśnych.
Znaczące w Polsce tereny bagienne to m.in.: Bagna Łebskie, Bagna Jamnieńskie, Bagna Biebrzańskie, Bagna Grabowe oraz bagna i rozlewiska Puszczy Białowieskiej.
