To niezwykle kontrowersyjna sprawa, bo wciąż trwa spór, czy takie działania w ogóle mają sens. Colossal Biosciences, która zasłynęła z planu przywrócenia nie tylko wilkowora tasmańskiego, ale i wymarłego w epoce lodowcowej mamuta włochatego, twierdzi że sens jest wielki.
Ostatni wilkowór zginął 90 lat temu
Wilkowór tasmański był ostatnim z przedstawicieli megafauny dawnej Australii, obejmującej, niekiedy wręcz gigantyczne, torbacze. Były wśród nich także zwierzęta mięsożerne.
Wilkowory nazywane były niekiedy wilkami workowatymi z uwagi na nieco wilczą, szczupłą sylwetkę. Z kolei ich rude futro z pasami na grzbiecie sprawiło, że zwano je również tygrysami tasmańskimi. Tasmańskimi, gdyż to tam przetrwały najdłużej.
Niegdyś wilkowory na pewno żyły w kontynentalnej Australii, a nawet na Nowej Gwinei, ale w czasach nam współczesnych zachowały się jedynie na Tasmanii. Tam ostatni osobnik padł w zoo w Hobart w 1936 r., a lata bezowocnych poszukiwań zwierzęcia sprawiły, że pół wieku później uznano go oficjalnie za gatunek wymarły. Za symboliczny koniec ostatniej megafauny świata.
Zobacz również:
Co ciekawe, mieszkańcy Tasmanii nie przyjmują do wiadomości, że wilkowór wymarł. To zwierzę jest symbolem wyspy, mocnym elementem kultury i tożsamości. Zdaniem Tasmańczyków wystarczy dobrze poszukać w tutejszych pierwotnych lasach i wilk workowaty alias tygrys tasmański się znajdzie.
Zdaniem Colossal Biosciences wystarczy sięgnąć po geny. Ostatnie znaleziska związane z dobrze zachowanymi tkankami dawnych wilkoworów miały przyspieszyć prace nad uzyskaniem genomu drapieżnego torbacza.
Niedawno udało się po raz pierwszy w historii zrekonstruować kompletne zestawy transkryptomów wymarłego gatunku, pozwalających na proces syntezy RNA na matrycy DNA, czyli przepisywanie informacji zawartej w DNA na RNA.
Transkryptomy zostały uzyskane z zachowanych szczątków wilkoworów, głównie ich skór. Udało się to dzięki fragmentom zwierzęcia zachowanym Muzeum Historii Naturalnej w Sztokholmie. Były tam od 130 lat, od czasów gdy wilkowory żyły jeszcze na Tasmanii.
Zobacz również:
Genom wilkowora tasmańskiego niemal zrekonstruowany
Teraz Colossal Biosciecnces ogłasza, że ma 99,9 proc. zrekonstruowanego genomu wilkowora tasmańskiego, łącznie z centromerami i telomerami. Centromery to przewężenie chromosomu, dzielące go na dwa ramiona. Telomery to fragment chromosomu, zlokalizowany na jego końcu, który zabezpiecza go przed uszkodzeniem podczas kopiowania.
Naukowcy przyznają, że ponad 100-letni eksponat muzealny był bardzo pomocny w badaniach. "Po raz pierwszy na świecie zapłodniliśmy komórki, by uzyskać jednokomórkowe zarodki torbacza. Przez połowę ciąży udało się je utrzymać przy życiu warunkach sztucznych" - podaje Colossal Biosciences.
To o tyle ciekawe, że ciąża torbaczy jest wyjątkowo krótka, a zwierzęta wydają na świat nie w pełni wykształcone embriony. Nie rozwijają się one w macicy, ale w zewnętrznej torbie matki. Na potrzeby tej hodowli firma stworzyła sztuczne urządzenie udające macicę/torbę.
Wiemy, że u wilkoworów ciąża trwała tylko miesiąc. Następnie matka nosiła dwa, trzy embriony w torbie i tam spędzały one kolejne trzy miesiące. Po dokończeniu rozwoju opuszczały schronienie. Były jednak długo niesamodzielne i pozostawały blisko rodziców. Te karmiły je przez wiele tygodni zwróconym pokarmem z upolowanych wcześniej zwierząt.
Prace nad wilkoworem idą szybciej niż zakładano
Colossal Biosciences zamierza wykorzystać jako surogatki samice torbaczy z gatunku grubogonik australijski. Grubogonik nieco przypomina gryzonia, ale to torbacz z grupy niełazów - ostatnich drapieżnych torbaczy krainy australijskiej i najbliższych krewnych wilkoworów.
Te zwierzęta żyją we wnętrzu Australii, są odporne na brak wody i żywią się bezkręgowcami, nawet dużymi, jak wije. Zjadają też małe kręgowce. Technologia ART, czyli Assisted Reproductive Technology, ma pomóc w powstaniu i zawiązaniu się zarodka wilkowora w ciele grubogonika.
W tym celu Colossal Biosciences stworzyła model sztucznego rozwoju embrionu we wczesnej fazie ciąży torbaczy.Ben Lamm, szef firmy twierdzi, że tempo prac nad wilkowrem jest szybsze, niż ktokolwiek zakładał.
Zobacz również:
Komentatorzy i internauci są zachwyceni projektami przywrócenia wymarłych zwierząt. "Witaj z powrotem" - piszą o perspektywie powrotu wilkowora. Naukowcy z Colossal mówią, że to początek ery de-extinction, czyli "odwrócenia wymierania gatunków".
Firma co chwilę ogłasza kolejne sukcesy w pracach, mimo kontrowersji wzbudzanych przez jej projekty. Krytycy mówią, że zwierzęta narodzone w ten sposób nie będą nigdy w 100 proc. tymi samymi gatunkami, tylko kopiami z udziałem genów współczesnych zwierząt.
Bez względu na krytykę Colossal Biosciences udaje się pozyskać ogromne pieniądze. Środki na jej projekty przeznaczyli m.in. Peter Jackson (twórca "Władcy pierścieni", "King Konga" i wielu innych filmów), golfista Tiger Woods, Paris Hilton czy Tom Brady. Najnowszy partner finansowy to Mark Walter, właściciel chociażby klubu piłkarskiego Chelsea Londyn.
