Zamiokulkas na wiosnę. Jak rozmnażać i kiedy przesadzać?

Zamiokulkas zamiolistny to sukulent naturalnie występujący w Afryce, zwłaszcza w Tanzanii i na Zanzibarze. Rośnie na suchych i kamienistych terenach w cieniu innych roślin. To właśnie dlatego jest tak odporny na niedobory wody, wilgoci w powietrzu czy światła. Nie straszna mu też obecność szkodników.

Zamiokulkas ma grube, mięsiste i błyszczące liście, które gromadzą wodę. Wyrastają z poziomego, podziemnego kłącza, będącego magazynem składników odżywczych.

Zamiokulkas najlepiej czuje się na stanowiskach zacienionych lub półzacienionych. Dobrze rośnie na podłożu przepuszczalnym, żyznym i próchnicznym o odczynie kwaśnym lub lekko kwaśnym. Jego kłącza rozrastają się na boki, dlatego najlepiej wybierać dla rośliny płaskie doniczki. Na ich dnie powinno się umieścić warstwę drenażu.

Zamiokulkas nie przepada za nadmiarem wody, dlatego roślinę należy podlewać umiarkowanie, najlepiej wodą w temperaturze pokojowej. W razie zalania okaz zaczyna gnić, tracić liście i finalnie — umiera. Ponadto można też nawozić zamiokulkasa preparatem bogatym w mikroelementy. W okresie wegetacji powinno się dostarczać nawóz co 2-3 tygodnie.

Wśród popularnych domowych roślin doniczkowych można spotkać się z gatunkami, które dobrze znoszą przenoszenie z miejsca na miejsce. Do tej grupy na pewno nie zalicza się zamiokulkas. Przesadzanie nie jest jego ulubionym zabiegiem. Dlatego doniczkę należy zmieniać dopiero w momencie, gdy korzenie rośliny zaczną wyrastać nad krawędzie, a pędom skończy się miejsce do wzrostu.

Przeniesienie do nowego naczynia najlepiej zaplanować na początek okresu wegetacyjnego, w marcu lub w kwietniu. Nie ma też przeciwwskazań, aby za przesadzanie zabrać się latem. Po wybraniu odpowiedniej doniczki, nieco szerszej niż ta poprzednia, należy wypełnić naczynie warstwą drenażową i wykonać w dnie otwory odpływowe. Następnie trzeba wyciągnąć roślinę ze starej doniczki, delikatnie usunąć ziemię i umieścić w nowym naczyniu. Na koniec powinno się porządnie nawodnić przesadzonego zamiokulkasa.

Do rozmnażania zamiokulkasa z liści, z łodyg czy przez podział należy wybierać wyłącznie zdrowe okazy. Mało prawdopodobne, aby sadzonki pozyskane ze słabych i chorych egzemplarzy wyrosły na silne rośliny. Co ciekawe, zamiokulkas to jedyny gatunek z rodziny obrazkowatych, który można rozmnażać nie tylko z bulwy czy z łodygi, ale również z sadzonek liściowych.

Rozmnażanie zamiokulkasa z liści

Rozmnażanie zamiokulkasa z sadzonek liściowych najlepiej przeprowadzać od kwietnia do czerwca. Jest to chyba najpopularniejszy sposób na pozyskanie nowych roślin. Na początku należy urwać listek i odłączoną krawędzią zanurzyć go w ukorzeniaczu. Następnie trzeba umieścić roślinkę w doniczce z substratem na głębokości ok. 2 cm i obficie podlać. Później powinno się pilnować, aby ziemia w naczyniu była ciągle wilgotna. Sadzonkę można też przykryć osłoną, np. z odciętej plastikowej butelki. Roślinkę najlepiej ulokować w jasnym miejscu, jednak bez narażania na bezpośredni wpływ słońca. Ukorzenianie się zamiokulkasa może trwać nawet do roku.

Rozmnażanie zamiokulkasa z łodyg

Nieco rzadziej do rozmnażania zamiokulkasa używa się sadzonek wierzchołkowych. W tym celu należy odciąć łodygę z czterema lub pięcioma listkami, a następnie umieścić ją w ciemnym naczyniu z ciepłą wodą. Tak przygotowaną sadzonkę powinno się ulokować w jasnym miejscu, jednak nie bezpośrednio w słońcu. Wodę trzeba wymieniać codziennie, aby uniknąć rozwoju grzybów. Po wypuszczeniu korzeni należy umieścić roślinę w doniczce z ziemią i oczekiwać na wypuszczenie pierwszych pędów.

Rozmnażanie zamiokulkasa przez podział

Rozmnażanie zamiokulkasa przez podział jest możliwe wyłącznie w przypadku dużych egzemplarzy z dobrze rozrośniętymi karpami. Podczas wiosennego przesadzania dzielimy można podzielić na części i umieścić w oddzielnych doniczkach.

Wiedząc już, jak rozmnażać zamiokulkasa, pozostaje tylko zaopatrzyć się w niezbędne akcesoria i przystąpić do prac ogrodniczych. Nowo wyhodowanymi roślinkami można wzbogacić domową kolekcję kwiatów lub — obdarować kogoś bliskiego.