W warszawskim zoo przyszła na świat samiczka pudu południowego. Zwierzę to jest wyjątkowe, choćby ze względu na rozmiar - gatunek osiąga wzrost do ok. 40 cm i wagę ok. 10 kg, przez co jest nazywany jednym z najmniejszych jeleni świata(pudu należy do rodziny jeleniowatych).
W Warszawie urodziła się mała pudu
Samiczka, która nie otrzymała jeszcze imienia, choć jak poinformowało stołeczne zoo, otrzyma imię na literę "P", jest córką mieszkających w ogrodzie Evy i Pitchu.
"Rośnie zdrowo i już możecie próbować wypatrywać jej na wybiegu. A to nie lada wyzwanie, ponieważ pudu to dość nieśmiały gatunek, który niespecjalnie kwapi się do dłuższych spacerów przed ludźmi, ale warto próbować" - poinformowało zoo.
Narodziny pudu w Warszawie wzbudziły zainteresowanie także zagranicznych mediów. "Te narodziny są bardzo ważne, ponieważ jest to gatunek zagrożony" - powiedziała w rozmowie z agencją Reuters Anna Tadra ze stołecznego ogrodu zoologicznego.
Ich domem jest Ameryka Południowa
Pudu południowy zamieszkuje naturalnie południowo-zachodnią część kontynentu południowoamerykańskiego. Występuje w Chile i Argentynie i bytuje w lasach położonych maksymalnie na wysokości 1700 m n.p.m. - w przeciwieństwie do pudu północnego, który wybiera dużo wyższe i mniej dostępne dla człowieka partie.
Malutki zwierzak żywi się młodymi pędami, liśćmi, owocami i ziołami. Zasiedla lasy wiecznie zielone, plantacje eukaliptusa i bambusów. Nazwa rodzajowa i epitet gatunkowy "pudu" pochodzą od hiszpańskiego słowa "pudú", co oznacza "jelonka".
Zobacz również:
Coraz mniej niewielkich jeleni
Liczebność pudu południowego spada. Od końca lat 90. XX w. do roku 2010 wykazywano, że na wolności znajduje się jedynie 10 tys. osobników. Kilkaset zwierząt mieszka w ogrodach zoologicznych, zarówno na rodzimym kontynencie, jak i w innych częściach świata.
Do drastycznego spadku liczebności tych jeleniowatych przyczynił się szereg działań ludzkich: wycinka i niszczenie lasów, a co za tym idzie degradacja siedlisk zwierząt, polowania z udziałem psów, czy kłusownictwo. Pudu południowe mogą ginąć ponadto w wypadkach drogowych, nawet w parkach narodowych.
Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) sklasyfikowała pierwszy ten amerykański gatunek w 1965 roku. Nie było jasne, jak sklasyfikować pudu. W latach 90. XX w. gatunek określono jako niedostatecznie poznany, a w 2016 r. bliski zagrożenia (NT). IUCN wskazuje na spadek liczebności pudu.
Zwierzę jest objęte ochroną w ramach CITES, czyli konwencji o międzynarodowym handlu dzikimi zwierzętami i roślinami gatunków zagrożonych wyginięciem.
