Badacze z USA spędzili wiele godzin, obserwując zachowania kotów w kociej kawiarni w Los Angeles. Zaobserwowali aż 276 różnych wyrazów twarzy zwierząt, a to o wiele więcej niż się spodziewali. To również mniej niż u szympansów, u których obserwowano 357 różnych wyrazów twarzy. Strojenie min ma jednak swoje źródła.
Zobacz również:
Skutki udomowienia widoczne na "twarzy"
Proces udomowienia miał najprawdopodobniej wpływ na ewolucję form komunikacji dzikich kotów. Istnieje teza, że żbiki, zachęcane przez ludzi pożywieniem, zaczęły żyć bliżej nich. W konsekwencji dobrze traktowane zwierzęta niejako przelały przyjazne zachowanie na inne koty, a to z kolei mogło przyczynić się do przetrwania danego gatunku.
Udowodnienie tej hipotezy wymagałoby jednak porównania wyrazów twarzy kotów udomowionych i dzikich. Dotąd nie przeprowadzono takich obserwacji.
Naukowcy uważają jednak, że koty udomowione są bardziej tolerancyjne dla innych zwierząt niż dzikie żbiki. Co więcej, u domowych kotów obserwuje się więcej "przyjaznych zachowań", objawiających się np. chęcią do zabawy.
Przyjacielska mina kota
Według etologów i psychologów z Uniwersytetu Kalifornijskiego w Los Angeles u obserwowanych w kociej kawiarni kotów w 45 proc. przypadkach pojawiały się przyjazne wyrazy twarzy. U 37 proc. zaobserwowano wyraźne sygnały ostrzegawcze lub przejawy agresji. Pozostałe sygnały uznano za niejednoznaczne.
Przyjazne miny kotów można było rozpoznać np. po zamykaniu oczu i kierowaniu uszu i wąsów w kierunku innego kota.
Dla porównania agresywny wyraz twarzy objawiał się zwężonymi źrenicami, spłaszczaniem uszu i częstym oblizywaniem się.
Behawioryści, którzy przyjrzeli się obserwacjom badaczy z kalifornijskiego uniwersytetu, podsumowują, że koty, psy, małpy i ludzie robią podobne miny, co jest wynikiem ewolucji. Według behawiorysty Daniela Millsa cytowanego w portalu Science Alert, ludzie wciąż nie są świadomi mnogości form komunikacji innych gatunków.
