Zespół Moniki Bond z Uniwersytetu w Zurichu obserwował 512 samic żyraf żyjących w Tanzanii. Naukowcy przez cztery lata regularnie fotografowali wszystkie napotkane zwierzęta, a następnie przy pomocy specjalnego programu komputerowego identyfikowali je na podstawie ciemnych plam, jakie mają na sierści. To unikalne dla każdego osobnika ubarwienie przez całe jego życie pozostaje niezmienne.
Zobacz również:
Dzięki temu naukowcy stworzyli sieć powiązań społecznych każdego z badanych zwierząt, sprawdzając z jakimi innymi osobnikami i ile dokładnie czasu spędza.
Na tej podstawie zespół odkrył, że samice żyraf, które spędzały dużo czasu w grupach składających się z co najmniej trzech innych przedstawicielek gatunku, miały większe szanse przeżycia, niż samotne osobniki. Towarzyskość okazała się czynnikiem ważniejszym niż bliskość osad ludzkich, czy źródeł pożywienia.
"Przyjaciele mają znaczenie dla przetrwania" - uważa Bond. Jej zdaniem czynnikiem decydującym może być poziom stresu, który w towarzystwie innych samic znacząco się obniża.
Z badania wynika, że ta reguła nie dotyczy samców żyraf.
Poprzednie badania wykazały, że żyją samotne w pojedynkę poszukując pożywienia i partnerek do kopulacji. Nie tworzą też stabilnych ani długotrwałych więzi.
