Wilki się tego nie spodziewały. Szczenię porwał nietypowy napastnik

Wilki nie kojarzą nam się z ofiarami ataków; raczej przeciwne - to one jako drapieżniki szczytowe decydują o populacji innych zwierząt. Polują na sarny, jelenie, daniele, dziki, muflony, ale także nawet na łosie czy żubry, a z drugiej strony - mniejsze zwierzęta jak zające, króliki, bobry i inne. Nie tak dawno pokazywaliśmy nagrany w Lubuskiem film pokazujący zarejestrowany przez kamery pierwszy znany w Polsce atak wilka na szopa pracza, inwazyjny gatunek w Europie.

Słowem, jest cała gama zwierząt, na które poluje wilk i na które wywiera presję samą swoją obecnością. To chociażby wiele drapieżników. O szakalu złocistym, który podbija wiele nowych terenów Europy i pojawia się chociażby w Polsce, mówi się, że nie został u nas na trwałe prawdopodobnie z uwagi właśnie na presję wilka. Presję tego drapieżnika odczuwają także inne zwierzęta, w tym lisy.

Lis jest o wiele mniejszy od wilka. Waży kilka, kilkanaście kilogramów, wielokrotnie mniej od krewniaka. Nie ma z nim szans ani w bezpośrednim starciu, ani w walce o zdobycz i najczęściej schodzi mu z drogi. Jak się jednak okazuje, nie zawsze.

Nagranie z Włoch dostarczyło dowodów na nietypowe zachowanie lisów wobec wilków. Okazuje się oto, że myśliwy stał się ofiarą. Wilcza nora w Castelporziano Presidential Estate zostałą zaatakowana przez lisa.

Zapolował on na szczenię wilka i prawdopodobnie zabił je po ataku, jakiego dotąd nie widziano. To wilki znane są z zabijania, nawet pożerania lisów, a nie odwrotnie.

Kamery przy legowisku wilków zostały ustawione przez badaczy Uniwersytetu Sassari we Włoszech i miały służyć do czegoś zupełnie innego. Naukowcy chcieli obserwować szczegóły życia rodzinnego wilków - jak wychowują młode i się nimi opiekują. Tymczasem nagrał się atak lisa.

Do zdarzenia doszło nocą. Widać, jak lis węszy niedaleko wilczej nory, wreszcie wchodzi do środka i wywleka szczenię. Młodemu wilkowi udało się wyrwać ze szczęk napastnika i wejść z powrotem do nory, ale lis się nie poddał.

Wrócił i zaatakował ponownie, tym razem zapewne skutecznie. Słychać skomlenie małego wilka, gdy lis wywleka go z nory. Prawdopodobnie został zabity, gdyż na następnym ujęciach już tego młodego nie widać.

Czytamy o tym w "Current Zoology". Taką sytuację udało się nagrać po raz pierwszy, ale za tym ujęciem idzie sugestia, że tego typu atak to nie wyjątek. Przeciwnie, drapieżniki średniej wielkości prawdopodobnie regularnie polują na młode swoich większych konkurentów na wolności.

O co tak naprawdę chodzi w takich atakach? To wymaga dalszych badań. Pytanie bowiem, czy lis dopadł wilcze szczenię dlatego, że był głodny, czy też zabił je, by pozbyć się konkurenta i wywierającego na niego presję drapieżnika szczytowego zanim ten dorośnie. Nie wiadomo też, czy lis znalazł norę wilków przypadkiem, czy też tropił ją celowo. Wreszcie - jak często takie przypadki się zdarzają.

Już teraz jednak wiemy, że relacje między drapieżnikami są bardziej złożone i brutalniejsze, niż myślimy. Dotyczy to także drapieżników zajmujących teoretycznie różne nisze pokarmowe, bo przecież na pozór lis i wilk nie żywią się tym samym pokarmem. A jednak ich wzajemne oddziaływanie jest ogromne.