W skrócie
- Ostatnie dziko żyjące populacje obserwowano w latach 80. XX w.
- Populacja znaleziona w 1981 r. w Meeteetse w Wyoming została przetrzebiona chorobami.
- Podczas wielogodzinnych poszukiwań przeprowadzonych w sierpniu 2026 r. nie zauważono żadnego tchórza czarnołapego, a wcześniejsze próby przywrócenia populacji w tym rejonie nie przyniosły rezultatów.
- W innych rejonach Stanów Zjednoczonych również zmniejszyła się liczebność tchórzy czarnołapych, głównie z powodu dżumy, nosówki i trudnych warunków siedliskowych.
- Więcej podobnych informacji znajdziesz na stronie głównej serwisu, otwiera się w nowym oknie
Miasto Meeteetse w stanie Wyoming zajmuje szczególne miejsce w historii ochrony tego gatunku. W 1981 r. pies o imieniu Shep przyniósł do domu martwe zwierzę przypominające łasicę. Odkrycie doprowadziło do odnalezienia ponad stu tchórzy czarnołapych, mimo że gatunek uznawano za wymarły. Teraz historia się powtarza.
Choć nie ma pewności, że wszystkie zwierzęta zniknęły z tego terenu, przyszłość jednej z najważniejszych populacji w historii ochrony gatunku ponownie stanęła pod znakiem zapytania.
Coś dzieje się z tchórzami. Szukali, ale nic nie znaleźli
Tchórz czarnołapy (Mustela nigripes) to niewielki drapieżny ssak z rodziny łasicowatych, zamieszkujący prerie Ameryki Północnej. Jest kuzynem naszego polskiego tchórza zwyczajnego. Oba zwierzęta należą do rodziny łasicowatych, ale są odrębnymi gatunkami i nieco inaczej wyglądają.
Ten mały zwierz poluje ambitnie na pieski preriowe, które z psami genetycznie mają niewiele wspólnego - należą bowiem do świstaków i są gryzoniami. Ich odgłosy przypominają natomiast szczekanie Burka, stąd ta nazwa (inna to nieświszczuk).
Gdy populacja tych gryzoni spada, tchórze tracą zarówno źródło pożywienia, jak i miejsca do życia, bo korzystają z wykopanych nor, a więc w efekcie również populacja łasicowatych maleje.
Biolodzy z Wyoming, gdzie prowadzono próby odratowania tego gatunku, informują, że podczas wielogodzinnych poszukiwań przeprowadzonych pod koniec sierpnia nie udało się zaobserwować ani jednego tchórza czarnołapego.

Nieobecność zwierząt nie była całkowitym zaskoczeniem. W latach 2018-2019 w regionie wystąpiła dżuma leśna, w wyniku której liczebność tchórzy gwałtownie spadła. Dżuma w przyrodzie potrafi zdziesiątkować populacje gryzoni i innych ssaków.
W 2020 r. na ogromnym terenie w Wyoming potwierdzono obecność zaledwie jednego tchórza. W kolejnych latach wypuszczono kilkanaście zwierząt, próbując odtwarzać populację, ale nic z tego nie wyszło.
Biolodzy podkreślają, że brak obserwacji nie jest jednoznacznym dowodem całkowitego wyginięcia lokalnej populacji. Mimo to sytuacja pozostaje bardzo niepokojąca. W Kanadzie gatunek ten wymarł już 90 lat temu.
Reakcja łańcuchowa w przyrodzie
Drugim problemem, według biologów, jest długotrwała susza, która dotknęła obszary, w których wypuszczono zwierzęta. Niedobór opadów ogranicza wzrost roślinności, a to utrudnia przetrwanie i rozmnażanie roślinożernych piesków preriowych. W konsekwencji cierpią również zależne od nich drapieżniki.
Skala problemu widoczna jest także w innych częściach Stanów Zjednoczonych. W regionie Conata Basin i Badlands w Dakocie Południowej, gdzie znajduje się największa dzika populacja tchórzy czarnołapych, ich liczebność spadła z około 250 osobników w 2024 r. do 70 w 2025 r. Według badaczy jednym z istotnych czynników tego spadku były niekorzystne warunki związane z suszą.

W kolejnych latach populacja gwałtownie zmalała z powodu dżumy leśnej i nosówki. W 1986 r. rozpoczęto akcję ratunkową, której celem było schwytanie pozostałych zwierząt i uratowanie gatunku dzięki hodowli w niewoli. To właśnie od tych zwierząt rozpoczęto program hodowlany, który umożliwił przetrwanie gatunku. Po około 30 latach, w 2016 r. tchórze ponownie zostały wypuszczone na wolność w okolicach Meeteetse.
Władze prowadzą teraz działania ograniczające rozprzestrzenianie się dżumy, w tym zabiegi owadobójcze mające na celu zwalczanie pcheł. Ze względu na złe warunki siedliskowe część tchórzy wyhodowanych w niewoli, które miały trafić do Meeteetse, skierowano do Shirley Basin, gdzie program reintrodukcji przynosi lepsze rezultaty.
Jeżeli warunki się poprawią, biolodzy mają nadzieję na kolejne wypuszczenia tchórzy czarnołapych w 2027 r. To może zdecydować o losie gatunku w Wyoming.












