W skrócie
- W rezerwacie El Danubio w Kolumbii fotopułapka zarejestrowała melanistycznego, czyli całkowicie czarnego ocelota tygrysiego znanego także jako oncilla.
- Melanistyczne odmiany u tego gatunku występują niezwykle rzadko, a w El Danubio nie notowano ich wcześniej, mimo wcześniejszej dokumentacji w pobliskim Parku Narodowym Farallones de Cali.
- Ocelot tygrysi w Kolumbii uznawany jest za gatunek rzadki, a jego rozdrobnione siedliska oraz presja łowiecka wpłynęły na spadek populacji.
- Więcej podobnych informacji znajdziesz na stronie głównej serwisu, otwiera się w nowym oknie
W wilgotnym lesie tropikalnym desenie na skórze kotów w ciapki, prążki, pasy czy cętki nie są niczym nowym. One maskują najlepiej, więc takie futro mają lamparty, tygrysy, serwale, a w tropikach Ameryki - jaguary, a także liczne gatunki żyjących tu ocelotów.
To jedne z najpiękniej ubarwionych kotów świata, specjaliści od wspinaczki po drzewach, wśród których absolutne mistrzostwo osiągnął ocelot nadrzewny, czyli margaj.
Wszystkie oceloty mają piękne desenie na swych futrach, przebijające nawet ornamentykę tygrysów, lampartów czy jaguarów, ale oncilla, zwany ocelotem tygrysim, jest tu gatunkiem szczególnym.
Zobacz również:
Ma futro w cętkowany deseń, ale jego cętki układają się w specyficzny wzór, który, zwłaszcza widziany z góry, przypomina pasy tygrysa.
To zwierzę tak piękne, że... stało się to powodem jego zagłady. Eksport skór osiągnął w pewnym momencie w Ameryce Południowej takie rozmiary, że trzeba było gatunek chronić, by przetrwał. Jeszcze w latach siedemdziesiątych sam tylko Paragwaj eksportował ponad 80 tys. skór tego ocelota rocznie.
Obszar występowania oncilli jest pofragmentowany
Dzisiaj w większości państw Ameryki Łacińskiej, w której występuje ocelot tygrysi, zwierzę jest objęte ścisłą ochroną, także w Paragwaju. W niektórych państwach można jednak wciąż na niego polować. To Peru, Ekwador i Gujana w Ameryce Południowej oraz Nikaragua w Ameryce Środkowej.
To o tyle dziwne, że w Ameryce Środkowej, na terenie Nikaragui, Kostaryki i Panamy jego populacja jest niezwykle rozproszona. W państwach Ameryki Południowej, takich jak Brazylia, Peru, Boliwia, Paragwaj, Gujana, Ekwador i Kolumbia ten ocelot widywany jest głównie w najbardziej gęstych, często górskich lasach.
Na terenie Kolumbii uważany jest za zwierzę rzadkie. Jest jednym z czterech gatunków ocelotów, obok wspomnianego margaja, czyli ocelota nadrzewnego, a także ocelota wielkiego, i być może kolokolo, którego obecność na tym obszarze jest niepewna.
Dlatego uwiecznienie ocelota tygrysiego przez fotopułapkę umieszczoną w rezerwacie El Danubio w zachodniej Kolumbii, niedaleko miasta Cali, jest tak dużym wydarzeniem.
Zobacz również:
Na dodatek na zdjęciu pokazał się oncilla, który jest całkowicie czarny. To rzadka odmiana melanistyczna, u której nadmierna produkcja ciemnego barwnika melaniny powoduje takie właśnie objawy.
U większości kotów melanistycznych futro jest poczerniałe, ale gdy się dobrze przyjrzeć, przebija się jednak deseń cętek czy pasów.
Takie odmiany zdarzają się dość często u lampartów, zwłaszcza w pewnych rejonach świata (np. w Malezji i Indonezji; w Azji czarne lamparty są częstsze niż w Afryce), a także u jaguarów. U ocelotów także się trafiają, ale rzadko.
Oceloty tygrysie mieszkają w górskich lasach
Ujęcie czarnego ocelota tygrysiego było jednym z 44 277 zdjęć wykonanych za pomocą fotopułapek umieszczonych w El Danubio, około 2000 m n.p.m.
Zamontowała je Departamento Administrativo de Gestion del Medio Ambiente, czyli kolumbijska rządowa agencja ochrony środowiska, a o sprawie pisze "PLOS One".
Zobacz również:
Oceloty tygrysie o czarnej sierści były już wcześniej dokumentowane, ale tylko w pobliskim Parku Narodowym Farallones de Cali. W El Danubio nigdy ich nie było. W całej Kolumbii są niezwykłą rzadkością.
Kolumbia jest państwem o powierzchni 1,1 mln kilometrów kwadratowych, czyli czterokrotnie większym niż Polska, a żyje tam ok. 10 tys. ocelotów tygrysich.
Problem w tym, że większość ich siedlisk ma zaledwie 20 kilometrów kwadratowych. To duże pofragmentowanie, które utrudnia przetrwanie gatunku, sprzyja osłabieniu populacji i zmianom genetycznym.
