W skrócie
- Ekstremalne zjawiska pogodowe, takie jak fale upałów i nagłe spadki temperatury, ograniczają występowanie ponad 500 gatunków ptaków w Ameryce Północnej i wpływają na bioróżnorodność.
- Naukowcy z Yale stworzyli modele, które wykazały, że nieuwzględnianie ekstremalnych warunków pogodowych w prognozach powoduje przeszacowanie obszarów występowania ptaków nawet o kilkadziesiąt procent dla niektórych gatunków.
- Dokładne modele zasięgów są kluczowe dla skutecznej ochrony siedlisk i bioróżnorodności, szczególnie na obszarach o ograniczonej dostępności danych.
- Więcej podobnych informacji znajdziesz na stronie głównej serwisu, otwiera się w nowym oknie
"Wszyscy wiemy, że w związku ze zmianami klimatu nasilają się zjawiska pogodowe o charakterze ekstremalnym. Jest to pierwsze badanie analizujące wpływ coraz bardziej zmiennej i ekstremalnej pogody na różnorodność biologiczną ptaków w skali kontynentu" - powiedział główny autor pracy Jeremy Cohen z Yale University.
Na potrzeby badania naukowcy z Yale opracowali modele rozmieszczenia gatunków, łączące satelitarne i naziemne dane środowiskowe z danymi obserwacyjnymi pochodzącymi z bazy eBird, tworzonej w ramach projektów tzw. nauki obywatelskiej (polegającej na współpracy obywateli z naukowcami). Informacje na temat zaobserwowanych ptaków są do tej bazy zgłaszane przez amatorów i wolontariuszy.
Nowe modele pozwoliły badaczom ustalić, jakie czynniki determinują występowanie poszczególnych gatunków w określonych lokalizacjach, a także przewidywać, gdzie gatunki te mogą występować. Następnie, porównano te nowe modele z modelami już istniejącymi: takimi, które nie uwzględniały zmienności środowiskowej (tj. opierały się na średnich warunkach pogodowych), oraz takimi, które uwzględniały sezonową zmienność pogody.
Zobacz również:
Uwzględnienie suszy pozwala wiedzieć więcej o ptakach
Wykazano, że modele uwzględniające ekstremalne temperatury i susze były dokładniejsze i wskazywały na znacznie mniejsze zasięgi występowania poszczególnych gatunków ptaków niż modele nie uwzględniające zmienności czy ekstremalnych zjawisk pogodowych. Różnice te były najbardziej wyraźne w przypadku prognozowania rozmieszczenia gatunków w miesiącach zimowych, kiedy to pogoda w Ameryce Północnej charakteryzuje się większą zmiennością.
Jak wyjaśnił Cohen, w modelach nieuwzględniających ekstremalnych zjawisk pogodowych szacowane zasięgi występowania były średnio o 10 proc. zawyżone dla miesięcy zimowych i o 6 proc. zawyżone dla miesięcy letnich. W przypadku niektórych konkretnych gatunków rozbieżności te były jeszcze większe.
Na przykład bez uwzględnienia zmienności pogody czy ekstremalnych zjawisk pogodowych prognozy dotyczące zasięgu występowania kacyka maskowego (ptaka śpiewającego gniazdującego w południowo-zachodnich Stanach Zjednoczonych) były o około 30 proc. wyższe od wartości faktycznie obserwowanych. W przypadku fibika oliwkowego (małego ptaka zimującego w południowo-wschodnich Stanach Zjednoczonych) prognozy te były zawyżone o około 20 proc., a dla rudodrozda (ptaka śpiewającego gniazdującego na północno-zachodnim wybrzeżu Pacyfiku, wrażliwego na suszę) - o około 10 proc.
Jak ocenili autorzy badania, generalnie, w przypadku nieuwzględnienia zmiennych i ekstremalnych warunków pogodowych dochodzi do znacznego przeszacowania zasięgów występowania oraz całkowitej liczby gatunków ptaków.
Zobacz również:
"To właśnie ekstremalne warunki wyznaczają granice możliwości bytowania organizmów. Same sezonowe średnie wartości pogodowe mogą nie oddawać pełnego obrazu sytuacji" - skomentował Cohen.
Ekstremalne zjawiska pogodowe to problem dla zwierząt
Współautor pracy ekolog i biolog ewolucyjny prof. Walter Jetz zaznaczył, że ekstremalne zjawiska pogodowe występują coraz częściej, zmuszając zarówno ludzi, jak i zwierzęta do przystosowania się.
Jak dodał, badania jego zespołu wskazują, iż uwzględnienie tego aspektu klimatu ma obecnie kluczowe znaczenie dla zrozumienia mapy bioróżnorodności oraz zachodzących w niej zmian.
Zdaniem naukowców dysponowanie precyzyjnymi modelami zasięgów występowania ptaków pozwoli dostarczać rzetelnych informacji na potrzeby ochrony przyrody i zachowania bioróżnorodności. Badacze zwrócili uwagę, że choć w niektórych rejonach USA dostępnych jest wiele wysokiej jakości danych dotyczących zasięgów i liczebności populacji poszczególnych gatunków, to wciąż istnieją rozległe obszary kraju, dla których informacji tych jest niewiele. W takich przypadkach dokładne modele zasięgów są niezbędne do realizacji programów ochrony siedlisk - zaznaczyli.
To najmniejsze ptaki Polski. Ważą tyle, co łyżeczka cukru
