W skrócie
- Lilia himalajska jest najwyższą rośliną z rodziny liliowych, osiągającą nawet 3,5 metra wysokości i występującą w Azji oraz Polsce.
- Gatunek ten został wprowadzony do europejskiej uprawy w połowie XIX wieku, z pierwszymi zakwitnięciami w Edynburgu w 1852 roku.
- Lilia himalajska może dorastać do 4 metrów, wymaga gleby próchniczej i półcienia, a jej kwitnienie następuje po około ośmiu latach od zasadzenia cebulki.
- Więcej podobnych informacji znajdziesz na stronie głównej serwisu, otwiera się w nowym oknie
W naturze lilia himalajska rośnie w lasach na pogórzach Indii, Nepalu i Tybetu. Wnaturze rośnie na wysokości od około 1500 do 3000 m n.p.m., gdzie jej okazałe, pachnące kwiaty są zapylane głównie przez nocne motyle. Dzięki imponującym rozmiarom i efektownemu kwitnieniu, uchodzi za jedną z najbardziej spektakularnych roślin ozdobnych pochodzących z Azji.
Kwiat Himalajów w Europie
Do europejskich ogrodów lilia himalajska trafiła już w 1850 r. i od tamtej pory cieszy się ogromnym zainteresowaniem. Nic dziwnego, bo urzeka nie tylko swoją okazałością.
W Europie lilia himalajska jest uprawiana przede wszystkim w krajach o łagodniejszym i wilgotnym klimacie, takich jak Wielka Brytania, Holandia, Niemcy czy Belgia. Można ją spotkać w ogrodach botanicznych, arboretach oraz kolekcjach pasjonatów rzadkich roślin. W Polsce również jest możliwa jej uprawa, choć wymaga odpowiednich warunków.
Gatunek wprowadzono do uprawy komercyjnej najpierw w Wielkiej Brytanii w latach 50. XIX w. Cebulka wyhodowana z nasion zebranych poza Europą zakwitła pierwszy raz w Edynburgu w lipcu 1852 r.
Jedna z największych lilii na świecie
Roślina może osiągać nawet cztery metry wysokości. Jej imponujące, kremowobiałe kwiaty w kształcie trąbek dorastają do 20 cm długości, a ich wnętrze jest bordowe. Całość dopełnia słodki zapach, któremu trudno się oprzeć.
Lilia himalajska należy do roślin monokarpicznych - jej cebula zamiera po wydaniu kwiatostanu, ale w niewielkiej odległości pojawią się cebule potomne. Cebule są wielkie - mogą mieć średnicę nawet 15 cm.
Lilia himalajska nie jest łatwa w uprawie. Ale w Polsce można ją zobaczyć
Rośliny te mogą być jednak trudne w uprawie poza naturalny środowiskiem, ponieważ wilgotne, górskie warunki, które charakteryzują naturalne siedliska, są trudne do odtworzenia w uprawie. Lilie należy sadzić w glebie bogatej w próchnicę, zatrzymującej wilgoć, oraz w półcieniu.
Kwiat nie toleruje gorących, słonecznych miejsc, gdzie liście są podatne na oparzenia. Kwitnienie może nastąpić dopiero po ośmiu latach od zasadzenia cebulki, a przesadzanie roślin lub cebulek może je opóźnić, co wydłuża czas potrzebny na ukorzenienie się.
Lilię himalajską można zobaczyć w europejskich ogrodach botanicznych. Jeden z okazów znajduje się m.in. w Ogrodzie Botanicznym Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie. Właśnie kwitnie.
