Spis treści:
- Zamszowy kapelusz i żółte pory. To podgrzybek zajączek
- Czy podgrzybek zajączek jest jadalny i jak smakuje?
- Z czym można pomylić zajączka? Groźny błąd w lesie
Zamszowy kapelusz i żółte pory. To podgrzybek zajączek
Podgrzybek zajączek (Xerocomus subtomentosus) ma delikatnie zamszowy kapelusz, który osiąga szerokość od 3 do 10 cm. Wczesne owocniki mają kształt półkulisty, który z czasem ulega spłaszczeniu. Jego krawędzie pozostają przez długi czas podwinięte. Matowa, filcowata lub aksamitna skórka nie daje się oddzielić od miąższu - podczas suszy często pęka. Kapelusz ma barwę szarobrązową lub żółtawą. Czasami można spotkać grzyby o rudobrązowym odcieniu. Ma on charakterystyczne żółte pory.
Trzon jest smukły i ma od 5 do 15 cm wysokości oraz 1-3 cm grubości. Ma cylindryczny, pełny przekrój i zwęża się ku dołowi. Przybiera barwy od żółtej do czerwonawo-brązowej, często z podłużnymi, ciemniejszymi smugami, nie ma siateczki jak u borowika. Wyraźną cechą rozpoznawczą jest biała grzybnia u samej podstawy trzonu.
Miąższ w kapeluszu jest miękki i mięsisty, w trzonie zaś twardy oraz włóknisty (w jego dolnej części często ma barwę różową lub czerwonawą). Ma odcień białawy lub kremowy, ciemniejszy tuż nad rurkami. Po naciśnięciu delikatnie sinieje.
Czy podgrzybek zajączek jest jadalny i jak smakuje?
Podgrzybek zajączek często pojawia się w lasach. Można go zdecydowanie łatwiej znaleźć niż borowiki czy też kozaki. W Polsce jest to grzyb pospolity, występuje zarówno w lasach liściastych, jak i iglastych. Często pojawia się pod dębami i w zaroślach.
Grzyb ma bardzo łagodny zapach, a w smaku orzechową nutę. Młode okazy świetnie nadają się do marynowania, można je również z powodzeniem suszyć, jednak lepiej ciąć większe kawałki, aby się nie rozpadły.
Przy czym często bywa on robaczywy - wtedy też nie powinno się go spożywać, lepiej zostawić takie okazy w lesie, aby wzbogaciły glebę. Mimo że podgrzybek zajączek jest jadalny, osoby z wrażliwym układem pokarmowym powinny zachować ostrożność, gdyż grzyby te bywają trudne w strawieniu. Nie powinno się ich również podawać małym dzieciom.
Zobacz również:
Z czym można pomylić zajączka? Groźny błąd w lesie
Doświadczony grzybiarz bez trudu rozpozna podgrzybka zajączka po połączeniu trzech cech: zamszowym kapeluszu, żywo żółtych porach oraz całkowicie gładkim trzonie. Rozpoczynając swoją przygodę z grzybobraniem, warto jednak zwracać uwagę na kilka kwestii. Można się również wspomagać aplikacjami pomagającymi w rozpoznawaniu grzybów.
Do bezpiecznych pomyłek można zaliczyć podgrzybka brunatnego. To najczęstszy "bliźniak" zajączka ze względu na ciemny kapelusz i podobne miejsca występowania. Zajączka odróżniają od niego bardziej intensywnie żółte rurki. Podgrzybek brunatny to grzyb jadalny i bardzo smaczny. Podgrzybka zajączka czasami można także pomylić z młodymi borowikami szlachetnymi.
Poza tym bywa mylony z borowikiem ceglastoporym, który ma czerwonawe rurki i po uszkodzeniu błyskawicznie, mocno sinieje. Jest to grzyb jadalny wyłącznie po długiej obróbce termicznej. Spożycie go na surowo lub po zbyt krótkim gotowaniu wywołuje problemy trawienne.
Bywa także mylony z borowikiem żółtoporym. Jest to grzyb niejadalny i lekko trujący. Od zajączka odróżnia go trzon: u borowika żółtoporego jest on jaśniejszy, ma czerwonawy odcień i pokryty jest wyraźną siateczką.
